غمی نیست

غمی نیست 

پا مانده و تن خسته و این راه نه هموار 

درد است به جان همره و همزاد 

در سوز تن از قصهء نا همرهی باد 

وا مانده در این فکر 

تا منزل دستان رها راه کمی نیست 

دل می زند این طعنه به آدم که 

                       - غمی نیست.


مسعود
اسفند ١٣٩١

بیگانهء آشنا

بیگانهء آشنا  

سپیده می دمد از منتهای مشرق دور 

دری عبوس  به خمیازه باز می گردد 

کسی به کوچهء دلتنگ می شود پرتاب 

و رو سوی اتوبوسی که  می شود نزدیک 

به ایستگاه سه راه 

دوان رود به شتاب. 



ز روی عادت خود باز می کند به کلام 

دهان بسته به راننده از طریق سلام 

مسافران که چو بیگانگان همراهند 

به خیل همره خود آشنا نمی جویند 

بهم نمی نگرند 

بجز دوام سکوت زبان نمی خواهند



زبان قاصر راننده در محاق دهان 

به راه صحبت با دیگران نمی راند 

ز جا نمی جنبد 

دمی نمی زند این غول  راهوار  سوار 

و آن کمینه سخن های ناگزیرش را 

چو حس روشن از مهر خالی گل زرد 

به دست کوته رایانه می سپارد سرد 



شنیده می شود این از زبان رایانه: 

مسافران که وسط ایستاده برپایید!

کمی عقب  شده بر خلق راه بگشایید!

تکان مختصری بین عده  ای معدود 

سکوت راننده  

سکوت رایانه 

سکوت لشگر بیگانگان 

                             - تپیده بهم 

صدای زور موتور از دهانهء اگزوز 

صدای فس فس ترمز 

و آخرین پیغام: 

ورود قافله بر ایستگاه پایانه 



شتاب جمع به سوی قطار زیر زمین 

به حال زار 

به سوی کار 

به سوی کارزار 

                    - رقابت برای روزیشان  

وبار دغدغه تا سر شود دگر روزی 

به سان دیروزین 

به انتظار شبی 

                   - فرط  خستگی ، خوابی 

و زنگ ساعت شماطه  دار 

خروس لعنتی نحس 

کلاه و شال 

و منتهای کسالت 

غم مکرر پرتاب

به گرگ و میش مه آلود آشنای سحر  

ز عمق صامت  خمیازهء دوبارهء در 



مسعود
٢١ فوریهء ٢٠١٣
تورونتو

                   

مهر

مهر

دوستی از من خواست 

بنویسم چیزی 

گویی این دوست هم از کم کاری 

سخت آزرده شده است. 

روز مهر است امروز 

و من او را که هواخواه من است 

سخت می آزارم.




ای دریغ از فکر پیشکش شاخه گلی 

ای دریغ از زنگی،

                       - پیغامی 

نامه ای ،

            - نامهء مهر آمیزی 

یا که دیداری از شوق دلی 

                               - لبخندی 



نه !

نه ، بدین گونه نمی باید زیست 

گر چه دیر  است ولی می پوشم لبخندی 

به تن خواهش رخ 

و به خود می گویم 

من که بی غش همه را 

سخت می دارم دوست 

ز آستین همت می باید 

تا بر آرم دستی 

بگشایم زین پس سفرهء دل 

وبه بوی خوش مهر

پر کنم خانهء تنهایی دوست.




کاغذی در جیبم می جویم 

خامه بر می گیرم 

و به این شعر، ترا  می گویم 

آشنای دل و دین! 

دوستت می دارم.



مسعود

٢٦ بهمن ١٣٩١

من نیز

من نیز

آن مهر بی بدیل برم گر نظر کند  

وآن طفل بیقرار درون را خبر کند 

آتش زند همه در و دیوار خانه ام 

بر آب و دانه ام

بی باک و پاکباخته بر زورق خیال 

از بام تش گرفته 

                     - چو بر موج اشتیاق 

تا بیکران کرانهء هستی سفر کنم 

شب را سحر کنم   

خود ذوب می شوم به فراسوی خاک و آب 

دودم سماع آتش،

                    - همپای رقص باد.



آنگه که ذره های وجودم به بیکران 

پژواک نغمه های نیوشیده ساز کرد 

جان جهان بدیدن شوقم چو در گشود 

لب های پر فسوس به لبخند باز کرد

آوای همنوایی موزون چرخ را  

من هم ترانه ام 

او پیش و از پی اش

لغزان به لایه لایهء گرداب هست و نیست  

من هم روانه ام 

من نیز

چون آشنای حسن 

در بود و در نبود جهان

در نفس نفی خویش 

در افت و خیز برشدنم جاودانه ام.



مسعود 

١٢ بهمن ماه ١٣٩١

جاودانه

جاودانه 

فرزند آب و آتش سوزان و خاک و باد!

ای خاک پای بودن تو طرف بوستان!

ای آب دیدهء سخنت طرف آبشار!

ای هرم داغ سوختنت بوی زندگی!

ای بادبان زورق هستیت سرفراز،

افراشته به باد غم انگیز اتفاق!

تو در تمام خاک،  

تو در دل نسیم،

در ذره ذره اخگر آتش،

در قطره های آب،

تو در تمام بوی گلستان معطری .

تو در تمام هستی شعرم شناوری.



فرزند آب و آتش سوزان و خاک و باد!

در ذهن بیکرانهء هستی ترانه ای،

هستی نمانده از شدنت، 

                           - هیچ نیستی.

باشندهء شونده ! 

ای آشنای جان !

تو جوهر بدون مکان و زمانه ای 

تو جاودانه ای.



مسعود

چهارم بهمن ماه ١٣٩١

Sorrow shall never last long

           

Sorrow shall never last long

Along the paths of our lives,

We’ve been together for a while,

At the blink of an eye,

Paths split apart,

Demanding a kiss good bye.

No room for panic, my friend!

Stick to Indian greeting, eh!

And no good bye, but “Phir Milenge!” (1)

Or "hasta la vista" baby!(2)

Too informal? let it be.

Let’s sing this song:

No matter what,

Sorrow shall never last long.



One day, I’m sure,

Our paths will cross once more,

Wo ken ding, (3)

You will be waiting,

With arms wide open for,

Hugs, kisses and amour.

Masoud

January 10th, 2013



(1)- “we shall meet again” in Hindi Language.

(2)- “See you later” in Spanish.

(3)- "I'm quite sure” in Mandarin (Chinese).

صبح یلدا

                                   صبح یلدا

قطره های باران

میزند نرم تلنگر بر آب

می فشاند به چراغانی ،

                          - بر آب ، حباب

جشن پیروزی صبح

بر شب تار دراز یلدا.



تا بیابم ز لب غیب زبان حالی،

می گشایم فالی،

گویدم خواجهء شیراز،

                          - نهان از همه کس

آشنائیم چو با گلشن راز   

"طبع چون آب وغزل هاي روان ما رابس"




مسعود 

٤ دی ماه ١٣٩١

بر اساس شعری از دوست عزیزم "فرهنگ"