۱۳۹۶ خرداد ۱۳, شنبه

محراب خاکستری


محراب خاکستری



خاکستری تر از
محراب ذهن نیست
گر سالها
در خلوتش نماز گزاری
شک نیست
روزی
روزی که دیر نیست
روزی که دور نیست
چیزی از آن
جز سجده های سهو پیاپی
از انحنای خاطر محراب نگذرد.



پر کن پیاله را
بگذار
مدهوش و مست
تا روز رویداد
تقدیر را
با غفلت شلوغ خرابات
آشنا کنیم.



مسعود
خرداد 1396





۱۳۹۶ اردیبهشت ۳, یکشنبه

سوز آتش




به  بیکران جهان  آتشی ز  سوز  تو دیدم
                  کرشمه ها ز خم ابروان شعله خریدم

مرا بسوز که پروانه ام به شعلهٔ شمعت
               که‌ سوز چاره کنم کز گداز هجر رهیدم

ز کهکشان تو گر اخگری به بال من افتد
               هزار  رنگ  بر آید  ز شعله های  سپیدم

به آسمان وجودت ستاره هاست درخشان
            چو اخگری  ز شهابی  به دامن تو  پریدم

چه نغمه ها که‌ نهانست در سکوت نگاهت
            خوش آن هزار غزل کز لبان بسته شنیدم

چو چرخ شب زده  با آشنای درد  کج افتاد
       به دامن تو زدم چنگ و زان به عرش رسیدم


مسعود
کلونا ، بریتیش کولومبیا
 فوریهٔ ۲۰۱۷

۱۳۹۵ بهمن ۵, سه‌شنبه

نهال





نهالی از تبار عشق آوردی
به مهرش کاشتی در سبزه زار ناب بیرنگی
نگاهش داشتی با جان
ز جور خشکسالی های دلتنگی


که آورد آن تبر , آیا
کدامین آستین نحس پوشانید
قضا را دست
که‌ زان دیگر
فروافتاده در اندوه خود حیران
نشسته در کویر غم
نگاهی دوخته با پرسشی دیرین
به بشکسته نهالی آشنا در دست.


مسعود
۱۳۹۵

۱۳۹۵ دی ۱۸, شنبه

کامروا با قهوه در غیبت عبدی




کامروا با قهوه در غیبت عبدی  



در هیات ما مسجد و میخانه حرام است. 
                         ماییم همه گرد هم  و قهوه  به کام است
بر مجد چنین جمع ازین بنده سلام است
                      هرماه سلام است وهمی قهوه به کام است


چون عبد من این بار چو هر بار خطا کرد
                         هم  آمده  و نامده  ترک من  و ما  کرد
غم نیست چو اینگونه جفاکار مرام است
                         در غیبت او نیز مرا قهوه به کام است


ماییم و توکل به علی ، مهر به عباس
                          بی مهر شما ها شده آسیم و اگر پاس
از صدق حسن سعد همایون جم جام است
                         هم شنبهء دوم بود و قهوه به کام است


تورج به فریدونی زرتشت و محمد
                      آن رهرو او پی جی و آن سرور سرمد
محمود امیر است و حمیدیش تمام است
                  آن یک به کاپوچینو مرا قهوه به کام  است


ما  متقی  و مجتبی  و مقتدر استیم
                         ما تاج سر صنعت و اهل هنر استیم
تبت به دو صد کوه به کهشیفته رام است *
                  در برف و یخ کوه ورا قهوه به کام  است 



باز آ و بر این جمع مکن ناز که بینی
                        در صدر نشانندت و یا  گوشه نشینی
گویند فلانی که در اندیشهٔ خام است
                  بگذر ز حریفان و ببین قهوه به کام  است 


مسعود
آبان ۱۳۹۵
*- کنایه از رامین که در تبت به کوهنوردی مشغول است.

۱۳۹۵ دی ۱۳, دوشنبه

باغبان

باغبان


باغبان را چه نویدی به از این:
بوستانت پر گل
سرو های چمنت بالنده 
غنچه ها بر سمنت زیبنده
چشمه های بختت
عرصهٔ غلغلهٔ شادی آب
شبنم دوخته بر برگ گلت تابنده.



آرزویی به از این نیست که خواهندش خلق:
گر ترا نیست جز این دار و ندار
از پس اینهمه سال
وآنهمه سوختن و ساختن و سختی کار
باد گلهای تو سرزنده و تر
آشنا با نفس باد بهار.


مسعود
دیماه ۱۳۹۵

۱۳۹۵ دی ۵, یکشنبه

شوخی

شوخی


من آنم که  صد دوست  خندانده ام
                  به شوخی و هم خنده شان خوانده ام

ولی  از  بد  بخت  ناسازگار
                           ز خنداندن خویش وامانده ام

چو شوخی گرفتم بسی زندگی 
                            ز خود زندگانیم رنجانده ام

ز بس شوخ و شنگم به دید عیال
                           ورا ضد شوخیم شورانده ام

مرا زندگانی چو بازیچه بود 
                     خود و "منزل" خویش  بازانده ام

تو گویی که در شوخ و شنگی سرم
                       به خیل مشنگان چو فرمانده ام

به شوخی چنان دوختم ذهن را
                       که عقل نگون بخت پیچانده ام

بسی ناشنا راضی از کار و لیک
                      بسی  آشنا را  ز خود  رانده ام



مسعود
آذر ماه ۱۳۹۵

۱۳۹۵ آبان ۱۳, پنجشنبه

اولین شعر





جمعه ای دلگیر است
آسمان از سر صبح
یک نفس می بارد
دستهای پدرم 
گرمی دست مرا می بوید 


به پدر می گویم
ابر ها می گریند


دستهای پدرم
که به آغوش من آموخته است
می زداید اشک از گونهٔ شوق
تا در این مویهٔ ابر
زایش شعرم را
با نگاهی که از آنسوی افق دور تر است
به فراسوی مکان
آشنایان جهان مژده دهد


(برای سوفی)
آبان ۱۳۹۵